Darmowy Preselik - dobra jakość

Najprościej by było po szkole ukończyć szkolenie oraz zaliczyć egzamin. I taka sposobność dla niektórych istnieje. Ale po kursie nie zawsze zapewni się pracę, bo biura turystyczne, szczególnie dobre, same wysyłają na szkolenia, a dodatkowo oczekują zdania egzaminu wewnętrznego. Jest to więc szybka, ale nie najlepsza sposobność, choć zawsze należy ją przebyć. Egzamin organizuje właściwy wojewoda, ale zanim się do niego przystąpi, trzeba zaliczyć z reguły 3-miesięczny kurs we właściwej instytucji (kurs z historii, historii kultury oraz sztuki oraz wiedzy o krajach, do jakich pilot będzie wyjeżdżał, np. na akademii wychowania fizycznego. Od kandydata żąda się, aby był pełnoletni, ukończył szkołę średnią, posiadał stan zdrowia umożliwiający wykonywanie zawodu, odbył kursy i praktykę, uzyskując właściwe zaświadczenie, oraz by zaliczył egzamin na pilota lub przewodnika wycieczek przed komisją wyznaczoną przez wojewodę. Egzamin nie jest z prostych - w egzaminie należy odpowiedzieć na 150-200 specjalistycznych pytań (np. jak nazywają się domy konstruowane przez bobry lub ile cyfr ma numer dokumentu).
Jednak taki egzamin nie jest wystarczajacy, gdyż chcąc jeździć za granicę, przyszły kandydat powinien zdać też egzamin językowy w urzędzie wojewódzkim. Nie jest to obowiązkowe, jeśli ma on świadectwo ukończenia studiów filologicznych albo nauczycielskiego kolegium języków obcych lub świadectwo zakończenia szkoły z językiem obcym za granicą.
Każdy z pilotów dostaje od wojewody legitymację i identyfikator. Jeśli jednak kandydat chce jedynie zacząć karierę od stanowiska pilota, niech lepiej zda na AWF, gdzie uzyska pełne wykształcenie turystyczne na wydziale turystyka i rekreacja. W polskich szkołach państwowych i niepaństwowych jest to jeden z popularniejszych kierunków.
Na początku należy zdać egzamin, który jest podzielony na części: praktyczny oraz teoretyczny. Sprawdzian praktyczny dotyczy tylko pływania, które uważa się za jeden z elementów kultury. Egzamin teoretyczny dotyczy wiedzy z geografii lub z biologii oraz języka obcego. Oczekiwania znajomości języka ustawia się dość wysoko, aby kandydat miał świadomość, iż na studiach czeka go sporo pracy w tym kierunku.
Kierunki i profile studiów są zróżnicowane. Do typowych należy obsługa ruchu turystycznego oraz hotelarstwo. Tu jest najwięcej kandydatów ze względu na zapotrzebowanie rynku. Te dziedziny są ze sobą powiązane, ale wyróznia je też bardzo dużo: inne typy zawodów, inny klient i inny kierunek działania. Do tej grupy specjalności zaliczamy też takie, jak obsługa turystyki, kreacja turystyki i rozrywki albo informatyka w turystyce. Ze kierunków czysto rozrywkowych warto wyliczyć choćby rekreację, pedagogikę czasu wolnego czy odnowę psychicznej.
Studia są tak zaprojektowane, żeby słuczacz zapoznał się nie tylko ze strukturą turystyki, ale i z marketingiem, zarządzaniem oraz ekonomiką. A zatem wiedza, jaką się otrzymuje, jest bardzo rozległa i pozwala absolwentom na dużą mobilność na rynku pracy.
W trakcie uczenia studenci uczą się kilkunastu kluczowych przedmiotów, jak geografia turystyczna, krajoznawstwo, zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne, podstawy turystyki, teoria i metodyka turystyki, marketing usług turystycznych i rekreacyjnych, informatyka w turystyce i rekreacji, i nawet prawa w turystyce czy metody i sposoby obsługi ruchu turystycznego.
Każdy uczeń ma też do zdania zajęcia praktyczne (ćwiczenia w terenie i praktyki zawodowe), obozy, oraz takie przedmioty, jak rekreacja ruchowa, turystyka, kwalifikowana, usprawnienie ruchowe.